Aan het einde van
het jaar maakt schijnbaar iedereen de stand van zaken van het jaar op en regent het lijstjes.
Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een lijst voor. Natuurlijk, de
Top2000 van Radio 2 is zo'n lijst der lijsten. Maar je kunt geen radio
aanzetten, krant openslaan of site aanklikken en daar zijn ze, de lijsten van
de rijksten der aarde, de meest invloedrijken, de meest gezochte kreten op
Google, de best bekeken tv-programma's en ga zo maar door.
Ook op het gebied
van thee heb ik al diverse lijstjes voorbij zien komen. Dat zette me aan
het denken want ik krijg met grote regelmaat de vraag wat mijn favoriete thee
is. En dat is niet zo makkelijk te beantwoorden want er is zó vreselijk veel
heerlijke thee! Het is als kiezen wie je leukste kind is. Ze zijn toch allemaal
leuk, elk op hun eigen manier!
Ik ga toch de
onmogelijke uitdaging aan.
Om te beginnen maak
ik een longlist. Welke theeën heb ik het afgelopen jaar gedronken? Nou, heb je
nog even?
Daar zijn de theeën die ik leerde kennen via mijn theevrienden die
bijzondere thee meenamen vanaf plantages her en der (Herbert, mijn smaakpapillen
zijn je zooo dankbaar!). De vrienden/relaties die ik op pad stuurde in
theelanden met een boodschappenbriefje (Willem, die Kukicha die je in Tokyo
voor mij scoorde is heerlijk!).
Op mijn
Sommeliersopleiding kwamen daar ook iedere maand weer pareltjes voorbij (oh,
die witte thee uit Nepal van laatst!). Alle thee die ik ontdekte via het
wereldwijdeweb. En via teashops in
Londen, Duitsland en in Nederland maakte ik ook kennis met verrukkelijke en
bijzondere theeën.
Onbegonnen werk en
tijd om rigoureuze keuzes te maken om tot een shortlist te komen.Ik ga me
beperken tot de thee van Mei Leaf. Niet dat het nu ineens makkelijk is, nee in
tegendeel. Alle thee van Mei Leaf is als een engeltje over je tong en verrast
je iedere keer weer.
De shortlist; van iedere soort thee mijn favoriet.
Alleen al als je het blad ziet dan word je al blij. Een prachtige
schakering van kleuren van het grote blad. De smaak is een beetje notig,
lichtzoet van honing en het mondgevoel is prettig. Niet zo droog als sommige
andere witte theesoorten.
Groene thee
Pfff,
moeilijk. Ik heb geweldige herinnering aan de Temple Blossom die ik in juni als
een cold brew voor onderweg meenam terug naar NL met de Eurostar. Is helaas
niet meer verkrijgbaar. Ik hou enorm van de Japanse Sencha maar ga toch voor de
Jade Sword (Anji Bai Cha), vooral omdat deze ook bij diverse gerechten zo mooi
combineert. Een heerlijke, typisch Chinese groene thee.
Oolong thee
En dan wordt het pas
echt moeilijk, welke Oolong thee staat er bij mij op de eerste plaats?
Allereerst moet ik dan kiezen tussen de bloemige, subtiele Oolongs zoals de Tie
Quan Yin of de meer geoxideerde en geroosterde Rocky Oolongs. China of Taiwan
of Nepal? Ik ga toch voor de Eastern Beauty (Oriental Beauty) uit Taiwan. Ik
word zo ontzettend blij van deze heerlijke bloemige en fruitige thee! Lees mijn
blog over deze thee maar eens.
Zwarte thee
In de categorie
zwarte thee is mijn topper beslist de Little Tong Mu. Een ongeroosterde Lapsang
Souchong die iedere zetbeurt blijft verrassen met de heerlijkste nuances van
fruit, bloemen en wat hout. Jammie!
En nu dan eindelijk de winnaar….. (tromgeroffel)… Na grote twijfel tussen de Eastern Beauty
en de Little Tong Mu ga ik toch voor de Eastern Beauty. Wat voor mij de
doorslag heeft gegeven is dat deze heerlijke thee op ieder moment van de dag
een traktatie is, dat iedereen blij verrast is bij de eerste slok, dat deze
thee geweldig te combineren is bij tal van gerechten en dat deze op diverse
temperaturen bijzonder smaakvol is, zelfs ook op kamertemperatuur.
Wil je mijn
persoonlijke thee van het jaar eens proeven? Kom eens langs en ik zet deze
graag voor je!
Deel dit artikel op social media.